Ιστολόγιο με θέματα γύρω από την εκπαίδευση, τις τέχνες, τον πολιτισμό και την κοινωνία.
ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Ετικέτες
Τρίτη 7 Μαΐου 2013
Κυριακή 27 Ιανουαρίου 2013
Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2013
Το ευχαριστώ ενός εκπαιδευτικού
Δημήτρης Τσιριγώτης
Φυσικός
Από karlanews
22 Ιανουαρίου, 2013 9:24 πμ
Ευχαριστώ τον υπουργό της Παιδείας γιατί με την αύξηση ωραρίου από την μία και την ταυτόχρονη μείωση του μισθού από την άλλη ανανεώθηκε, ίσως και σώθηκε, ο γάμος μου. Τώρα δεν βλεπόμαστε σχεδόν ποτέ με την γυναίκα μου παρά μόνο αργά το βράδυ όταν σχολάω από το σουβλατζίδικο στο οποίο δουλεύω μετά το σχολείο.
Ευχαριστώ τον υπουργό της Παιδείας γιατί δεν με αφήνει να θεωρήσω τη θέση μου στο δημόσιο δεδομένη. Ξέρετε μια μικρή δόση ανασφάλειας σε οποιαδήποτε μορφή σχέσης είναι απαραίτητη. Είναι το αλατοπίπερο που λένε. Τα πράγματα θα γίνουν ακόμα πιο καλά με την κατάργηση των οργανικών. Βέβαια το τέλειο θα ήταν η κατάργηση της μονιμότητας αλλά δυστυχώς αργεί ακόμα. Μικροί θυμάμαι λέγαμε ότι θέλουμε να ζήσουμε μια ζωή απρόβλεπτη. Να λοιπόν η ευκαιρία.
Ευχαριστώ τον υπουργό της Παιδείας γιατί μου γέμισε με ποικιλία την καθημερινότητα μου. Δευτέρα έχω μάθημα στο Ζεφύρι, Τρίτη στην Ελευσίνα, Τετάρτη στις Ερυθρές, Πέμπτη στα Μέγαρα και Παρασκευή (η αγαπημένη μου μέρα) στη Μάνδρα τις 2 πρώτες ώρες και στα Βίλια τις 3 τελευταίες. Έτσι εμπλουτίζονται οι παραστάσεις μου και δεν βαλτώνω. Παλιά που δίδασκα σε ένα σχολείο ήταν βαρετά, είχα βουλιάξει στην μονοτονία και αυτό είχε αντίκτυπο στο μάθημά μου. Τώρα ανανεώνομαι καθημερινά. Πιο τυχεροί, βέβαια, είναι κάποιοι συνάδελφοι μου που μετακινούνται κατά τη διάρκεια της βδομάδας από νησί σε νησί στις Κυκλάδες. Είναι και ένας πολύ έξυπνος τρόπος για να αναπτυχθεί, ο πεσμένος τελευταία, εσωτερικός τουρισμός.
Ευχαριστώ τον υπουργό της Παιδείας γιατί με θεωρεί «άξιο λόγου» για να με αξιολογήσει. Έτσι θα με βελτιώσει, θα με αναβαθμίσει και θα μου κάνει ένα update στη σύγχρονη εποχή. Και όλα αυτά τα προσφέρει οικειοθελώς ο υπουργός μου γιατί αν περίμενε από μένα… Είναι ωραίο να νιώθεις ότι κάποιος ασχολείται μαζί σου και ότι θέλει να σου βγάλει τον καλύτερο εαυτό. Τώρα είναι ο υπουργός μου που παίζει το ρόλο του αγαπημένου μου καθηγητή και εγώ το ρόλο του μαθητή του. Έχω αφεθεί τελείως στη φροντίδα του.
Ευχαριστώ τον υπουργό της Παιδείας γιατί με κρατάει σε εγρήγορση, μου έχει βελτιώσει την εφευρετικότητα και την ικανότητα να δίνω λύσεις. Επίσης καλλιεργεί το αίσθημα της υπευθυνότητας στους μαθητές, που είναι, παιδαγωγικά, σπουδαίο πράγμα: Δεν έχουμε καλοριφέρ: δεν πειράζει ας μαζευτούμε όλοι κοντά στο διαδραστικό πίνακα που είναι ζεστός.
Δεν έχουμε χαρτί για βιβλία: δεν πειράζει, πάρτε τα σε cd και ας αφήσουμε τα δέντρα για να κόβουμε καυσόξυλα. Χάλασε το φωτοτυπικό: το αφήνουμε χαλασμένο γιατί πως αλλιώς θα μάθουν οι μαθητές την αξία των αγαθών; Χάλανε οι υπολογιστές: κανένα πρόβλημα καταργούμε την πληροφορική ως μάθημα. Χάλασε το μεγάφωνο για τη προσευχή: «βγάλε φωνή ρε»! Δεν έχουμε κυλικεία: δεν πειράζει, οικονομία για τα νοικοκυριά. Τα παιδιά μαθαίνουν να προσέχουν το θρανίο τους, την καρέκλα τους και όλη την τάξη τους γιατί ξέρουν ότι αν χαλάσει κάτι δεν αναπληρώνεται. Εάν δεν είναι αυτό καλλιέργεια της υπευθυνότητας τότε ποιο είναι;
Ευχαριστώ τον υπουργό της Παιδείας μου γιατί αναβαθμίζει τον διδακτικό μου ρόλο. Μου δείχνει εμπιστοσύνη, και αυτό είναι σημαντικό. Παρά το γεγονός ότι είμαι φυσικός διδάσκω και χημεία, βιολογία, γεωγραφία, μαθηματικά και πληροφορική. Επίσης, επειδή έχω proficiency αν χρειαστεί μπορεί να διδάξω και αγγλικά (στο Γυμνάσιο μόνο). Αυτό με κάνει να νιώθω χρήσιμος και σημαντικός. Αυτός ο τίτλος του «πολυεργαλείου» πολύ με κολακεύει.
Ευχαριστώ τον υπουργό της Παιδείας γιατί ξερίζωσε τα ζιζάνια απ΄ τα σχολεία: Απαγόρευσε την είσοδο συνδικαλιστών στα σχολεία.Έβγαλε εγκύκλιο που προβλέπει πειθαρχικές κυρώσεις στη συμμετοχή σε απεργία. Ουσιαστικά έδωσε το τελειωτικό χτύπημα στην ΟΛΜΕ και στη ΔΟΕ. Έτσι μπορούμε όλοι να κάνουμε, απερίσπαστοι τη δουλειά μας. Αυτοί οι περίεργοι τύποι (οι συνδικαλιστές εννοώ) ήταν, πραγματικά, πολύ διασπαστικοί και είχαν, πώς να το πω, αυτό το ανικανοποίητο. Τώρα, από ότι μαθαίνω, έχουν βάλει μυαλό και πλέον εργάζονται με ζήλο.
Ευχαριστώ τον υπουργό της Παιδείας γιατί τώρα που αυξήθηκε ο αριθμός των μαθητών ανά τμήμα (είναι 35) μπορώ να εφαρμόσω τις σύγχρονες μεθόδους διδασκαλίας που έμαθα διαβάζοντας για τις εξετάσεις του ΑΣΕΠ: εφαρμόζω τη διδακτική μέθοδο «κατά ομάδες». Έχω χωρίσει, δηλαδή, το τμήμα σε 5 ομάδες. Δευτέρα κάνω μάθημα με την 1η ομάδα, Τρίτη με τη 2η,Τετάρτη με την 3η κλπ.
Ευχαριστώ τον υπουργό της Παιδείας γιατί με έμαθε να προσέχω την εμφάνιση μου και το image μου γενικότερα. Τώρα που τα σχολεία θα περάσουν στους δήμους και στους σπόνσορες οφείλω να έχω το πακέτο, που λένε, για να με προτιμάει η τοπική κοινωνία.
Ευχαριστώ τον υπουργό της Παιδείας γιατί με την αξιολόγηση και τη μοριοδότηση ενισχύει τον υγιή ανταγωνισμό μεταξύ των συναδέλφων καθηγητών και αυτό βελτιώνει την ποιότητα όλων μας. Εγώ, φέτος μόνο, γράφτηκα στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο για master, παρακολούθησα 12 σεμινάρια, έκανα 4 project στο σχολείο(αναγκάστηκα μάλιστα να μαλώσω με έναν συνάδελφο που ήθελε να μου φάει το ένα project). Επίσης διεκδίκησα και κατάφερα να είμαι «υπεύθυνος» σε 2 τμήματα, «υπεύθυνος» αλληλογραφίας και mail πήρα και δυο σχολικές γιορτές. Τα κίνητρα απόδοσης είναι πολύ σημαντικά, όπως ξέρουμε.
Ευχαριστώ τον υπουργό της Παιδείας γιατί δίνει προοπτική στη δουλειά μου σε βάθος χρόνου. Με τα νέα όρια συνταξιοδότησης (72) έτη μπορώ να αφιερωθώ απερίσπαστος στη δουλειά μου γιατί πάντα με άγχωνε η συνταξιοδότηση. Καλό είναι να με κρατάει κάτι σε εγρήγορση μέχρι τα βαθειά γεράματα. Παλιό μοντέλο ναι, αλλά όχι ακόμα για απόσυρση, έτσι;
Ευχαριστώ τον υπουργό της Παιδείας γιατί κάνει οικονομία για τη χώρα μου και προσπαθεί να δώσει σχήμα στο χάος του χώρου της παιδείας: δεν θα κάνει τις, έτσι και αλλιώς, άσκοπες προσλήψεις μονίμων και αναπληρωτών καθηγητών και θα συγχωνεύσει 4.000 σχολεία. Έτσι καταλήγει σε ένα σχήμα (μαθητών, καθηγητών και κτιρίων) πιο λειτουργικό, πιο μανιντζέβελο και ταυτόχρονα πιο οικονομικό. Αυτό και αν είναι αξιέπαινο.
Ευχαριστώ τον υπουργό της Παιδείας γιατί δήλωσε ότι ο μισθός των εκπαιδευτικών είναι ντροπή και ότι μόλις ανακάμψει η ελληνική οικονομία το πρώτο πράγμα που θα κάνει είναι να εισηγηθεί αυξήσεις. Οι προβλέψεις βέβαια για ανάκαμψη είναι το 2024 και είναι αβέβαιες ακόμα και για τότε. Αυτό που είναι βέβαιο όμως είναι ότι υπουργός παιδείας δεν θα έχει αλλάξει μέχρι το 2024 γιατί, πολύ απλά, ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει.
Υ.Γ. Από λίγο να ξεχάσω να ευχαριστήσω τον υπουργό της Παιδείας για το πιο σημαντικό. Μας έδωσε κίνητρο να ψαχθούμε λίγο παραπάνω,να πάμε τον εαυτό μας λίγο παραπέρα: μαζευτήκαμε 6 συνάδελφοι και φτιάξαμε ένα γκρουπάκι. Όχι, μην φανταστείτε, δεν το φτιάξαμε για να παίζουμε μουσική. Group therapy κάνουμε με τη βοήθεια ενός φίλου μας που είναι άνεργος ψυχίατρος.
Σάββατο 16 Ιουνίου 2012
Η κρίση ρίχνει τα ενοίκια
Κάτι παραπάνω από αισθητή είναι πλέον η πτώση στις τιμές των
ενοικίων.
Η οικονομική κρίση πρωτίστως αλλά και μια σειρά άλλων
παραγόντων, καθιστούν την περίοδο ευνοϊκή για όποιον θέλει να νοικιάσει ή να
μετακομίσει, αφού σίγουρα θα βρει σπίτι με χαμηλότερο ενοίκιο ή πολύ καλύτερο
με τα ίδια χρήματα.
Ενδεικτική είναι η περίπτωση ενοικιαστή, ο οποίος πλήρωνε
για διαμέρισμα 100 τετραγωνικών σε νεόδμητη πολυκατοικία στη Γλυφάδα 900 ευρώ
και μετακόμισε σε διαμέρισμα αντίστοιχων προδιαγραφών με ενοίκιο 650 ευρώ.
Αντίστοιχα, περίπτωση μεζονέτας 140 τετραγωνικών στη Βούλα
που ενοικιαζόταν προς 2.100 ευρώ το μήνα, τώρα νοικιάζεται προς 1.200 ευρώ. Οι
μειώσεις στα ενοίκια στην Αθήνα φτάνουν κατά μέσο όρο τουλάχιστον στο 20%, ενώ
στη Θεσσαλονίκη εκτιμάται ότι έχουν υπερβεί το 30%.
Την πτωτική τάση στις τιμές των ενοικίων επιβεβαιώνει
μιλώντας στο newsbomb.gr, ο πρόεδρος της ΠΟΜΙΔΑ (Πανελλήνιος Ομοσπονδία
Ιδιοκτητών Ακινήτων) κ. Στράτος Παραδιάς. Ο κ. Παραδιάς χαρακτηρίζει υπερβολές
όσα γράφονται για μειώσεις που φτάνουν το 35%, υποστηρίζει ωστόσο ότι οι τιμές
των ενοικίων πέφτουν και γι’ αυτό δεν ευθύνεται η οικονομική κρίση.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του, για την κατάσταση ευθύνονται
τα φορολογικά μέτρα και η συνεχής επέκταση των εμπορικών κέντρων, τα οποία
αφαιρούν τζίρο από τα μικρότερα καταστήματα. «Αυτή που πλήττεται περισσότερο
είναι η επαγγελματική στέγη και ιδιαίτερα τα γραφεία» λέει στο newsbomb.gr ο κ.
Παραδιάς.
Αναφορικά με την αλλαγή στις τιμές των ενοικίων, ο πρόεδρος
της ΠΟΜΙΔΑ παίρνει αποστάσεις από τα νούμερα, ωστόσο δηλώνει: «Αυτό που λέμε
εμείς στους ιδιοκτήτες είναι να έχουν ανοιχτά τα μάτια τους για να μη χαθεί
ούτε ένας ενοικιαστής».
Υποστηρίζει επίσης ότι κατά κανόνα οι ιδιοκτήτες τα βρίσκουν
με τους ενοικιαστές, καθώς τους δένει σχέση ανάγκης. Αυτοί που χαλάνε την
«πιάτσα» είναι, σύμφωνα με τον κ. Παραδιά, οι ιδιοκτήτες ακινήτων που δεν
μένουν στην Αθήνα, καθώς δεν αντιμετωπίζουν τόσο έντονα την κρίση και είναι πιο
ανυποχώρητοι και αδιάλλακτοι στη διαπραγμάτευση των τιμών.
«Εμείς οφείλουμε όταν κάποιος μας ζητάει μείωση, καθώς δεν
μπορεί να ανταπεξέλθει, να δείχνουμε κατανόηση, ώστε να διασφαλίσουμε το
εισόδημά μας» καταλήγει. Ο κλάδος που ανθίσταται σθεναρά είναι αυτός των
πωλήσεων ακινήτων. Παρά την κρίση στον κατασκευαστικό κλάδο, την κατακόρυφη
μείωση της ζήτησης και τα χιλιάδες απούλητα σπίτια, οι κατασκευαστές δεν
ρίχνουν τις τιμές.
Ειδικά στο Λεκανοπέδιο της Αττικής, οι τιμές κυμαίνονται στα
ίδια επίπεδα με πέρσι, ενώ όσοι έχουν τη δυνατότητα αγοράς, στους χαλεπούς
καιρούς που διανύουμε, μπορούν να πετύχουν καλύτερη τιμή μόνο κατόπιν σκληρών
διαπραγματεύσεων.
Πηγή: newsbomb.gr
Πέμπτη 31 Μαΐου 2012
Το έθνος να λυπάστε !!!
"Το έθνος να λυπάστε αν φορεί ένδυμα που δεν το ύφανε.
Ψωμί αν τρώει, αλλά όχι απ' τη σοδειά του.
Κρασί αν πίνει, αλλά όχι από το πατητήρι του.
Το έθνος να λυπάστε που δεν υψώνει τη φωνή, παρά μονάχα στη πομπή της κηδείας.
Που δεν συμφιλιώνεται, παρά μονάχα μες στα ερείπιά του.
Που δεν επαναστατεί, παρά μονάχα σαν βρεθεί ο λαιμός του ανάμεσα στο σπαθί και την πέτρα.
Το έθνος να λυπάστε, που έχει αλεπού για πολιτικό, απατεώνα για φιλόσοφο, μπαλώματα και απομιμήσεις είναι η τέχνη του.
Το έθνος να λυπάστε, που έχει σοφούς από χρόνια βουβαμένους."
Ψωμί αν τρώει, αλλά όχι απ' τη σοδειά του.
Κρασί αν πίνει, αλλά όχι από το πατητήρι του.
Το έθνος να λυπάστε που δεν υψώνει τη φωνή, παρά μονάχα στη πομπή της κηδείας.
Που δεν συμφιλιώνεται, παρά μονάχα μες στα ερείπιά του.
Που δεν επαναστατεί, παρά μονάχα σαν βρεθεί ο λαιμός του ανάμεσα στο σπαθί και την πέτρα.
Το έθνος να λυπάστε, που έχει αλεπού για πολιτικό, απατεώνα για φιλόσοφο, μπαλώματα και απομιμήσεις είναι η τέχνη του.
Το έθνος να λυπάστε, που έχει σοφούς από χρόνια βουβαμένους."
Khalil Gibran
Xαλίλ Γκιμπράν
Μου το έστειλε φίλος και συνάδελφος.
Τετάρτη 7 Μαρτίου 2012
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)