Ποιους αφορά σήμερα η Ημέρα της Γυναίκας;

 Από την ΕΥΑ ΣΤΑΜΟΥ

Έχουν περάσει χρόνια από την τελευταία φορά που πήρα μέρος σε κάποια συγκέντρωση για την Ημέρα της Γυναίκας. Συνειδητά επιλέγω να μην συμμετέχω σε μία γιορτή που αποτελεί μεν καλή ευκαιρία να προβληματιστούμε για την ισότητα των δύο φύλων αλλά δεν μας αφυπνίζει απαραίτητα ως προς την ισότητα μεταξύ των γυναικών. Δεν θα γιορτάσω ούτε σήμερα την Ημέρα της Γυναίκας γιατί ως γυναίκα της μεσαίας τάξης αποτελώ το καλύτερο άλλοθι όσων υποστηρίζουν ότι η ισότητα έχει πλήρως επιτευχθεί.
Ο ΟΗΕ θεσμοθέτησε την 8η Μαρτίου ως την «Διεθνή μέρα εορτασμού των επιτευγμάτων των γυναικών» το 1975. Σίγουρα έχουν αλλάξει αρκετά από τότε, αλλά αυτό που παραμένει αναλλοίωτο είναι πως όταν σκεφτόμαστε τα επιτεύγματα των γυναικών έχουμε κατά νου γυναίκες με κοινωνική και οικονομική δύναμη, στην πλειονότητά τους λευκές επαγγελματίες της μεσαίας και της ανώτερης τάξης που μοιράζονται με τους άντρες την διαχείριση των δυτικών κοινωνιών. Η ελεύθερη πρόσβαση στην πανεπιστημιακή μόρφωση και στην αγορά εργασίας αποτελεί προνόμιο συγκεκριμένων ομάδων γυναικών που σταδιακά κατακτούν παραδοσιακά 'αντρικούς' ρόλους, αποκτούν κοινωνική, οικονομική και πολιτική εξουσία και συνδιαμορώνουν τους θεσμούς της κοινωνίας.
Συχνά μάλιστα μιμούνται ανδρικές συμπεριφορές που όχι μόνο δεν βελτιώνουν την ζωή πιο αδύναμων γυναικών αλλά συμβάλλουν στην οικονομική τους εξαθλίωση και στην εργασιακή τους εκμετάλλευση με τρόπους που δεν γίνονται εύκολα αντιληπτοί.
Και θα αναφέρω δύο απλά παράδειγμα του πώς οικονομικά ανεξάρτητες γυναίκες μπορεί να χρησιμοποιούν πιο ευάλωτες γυναίκες. Το πρώτο αφορά τις ανασφάλιστες μετανάστριες που καθαρίζουν τα σπίτια, φροντίζουν τους υπερήλικες, μεγαλώνουν τα παιδιά. Το δεύτερο αφορά τις εργαζόμενες στη βιομηχανία του σεξ, της οποίας τελευταίος καταναλωτικός στόχος είναι γυναίκες επαγγελματίες που αγοράζουν πορνοπεριοδικά και πορνοταινίες, ασχολούνται με το pole dancing, παρακολουθούν στριπτίζ και πληρώνουν για σεξ. Με τον τρόπο αυτό ο ακτιβισμός ενάντια στη σεξουαλική εκμετάλλευση αποδυναμώνεται, και το καθεστώς δουλείας όσων εργατριών της βιομηχανίας του σεξ έχουν καταλήξει εκεί όχι από ελεύθερη επιλογή αλλά εξαιτίας του trafficking νομιμοποιείται και ιδεολογικά, καθώς υποστηρίζεται οικονομικά και από τις γυναίκες.
Η στάση κάποιων επαγγελματιών γυναικών μπορεί να είναι κατακριτέα, αλλά σίγουρα δεν είναι ακατανόητη. Είναι πολύ δύσκολο να αλλάξει από τις γυναίκες ένα σύστημα που η δόμησή του έχει εδώ και αιώνες στηριχθεί στον αντρικό τρόπο σκέψης και δράσης. Είναι πιο εύκολο για τις γυναίκες να ενταχθούν στο σύστημα αντί να το ανατρέψουν. Ας μη ξεχνάμε άλλωστε ότι η πετυχημένη αντιγραφή των ανδρικών συμπεριφορών είναι αυτό ακριβώς που χάρισε σε αρκετές γυναίκες την καταξίωση σε επαγγελματικό και κοινωνικό επίπεδο.
Ας αναρωτηθούμε λοιπόν ποιες κατηγορίες γυναικών αφορά ο εορτασμός της 8ης Μαρτίου. Αφορά άραγε τις γυναίκες που μεγαλώνουν τα παιδιά τους, φροντίζουν το σπίτι και παράλληλα εργάζονται σε κάποιο εργοστάσιο ή χωράφι; Μήπως αφορά τις, παραμελημένες από την Πολιτεία, Ρωμά που επαιτούν στα φανάρια ή τις γυναίκες κάθε χρώματος και εθνικότητας που γεμίζουν τους οίκους ανοχής αυτής της χώρας; Είναι σκόπιμο να μιλάμε για γυναίκες γενικά και αόριστα, δίχως να εξετάζουμε τις ιδιαίτερες συνθήκες της ζωής τους και τελικά αποφεύγοντας οποιαδήποτε διάκριση; Μήπως με τον τρόπο αυτό αγνοούμε τις πιο ευάλωτες ομάδες, ακριβώς δηλαδή τις γυναίκες που ίσως δεν έχουν τίποτα να γιορτάσουν και χρειάζονται αντίθετα άμεση θεσμική και οικονομική υποστήριξη;
Το θέμα βέβαια δεν είναι να χάσουν τα δικαιώματα που ήδη έχουν οι γυναίκες της μεσαίας τάξης, αλλά η ευαισθητοποίηση όλων μας, απέναντι στις χιλιάδες γυναικών που εξακολουθούν να διαβιώνουν κάτω από απαράδεκτες συνθήκες, ενώ παριστάνουμε ότι δεν τις βλέπουμε.

Πηγή:  http://www.athensvoice.gr

Κινητοποιήσεις για το κλείσιμο των διοδίων Μοσχοχωρίου μετά το θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα τριών νεκρών παιδιών

Τραγωδία στο Ριζόμυλο και Στεφανοβίκειο: Θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα με τρία νέα παιδιά νεκρά.
Το στερνό αντίο απηύθυναν στο σημείο του δυστυχήματος, στο 36ο χλμ. της παλιάς Εθνικής οδού Βόλου – Λάρισας, πολλές εκατοντάδες κάτοικοι του Ριζομύλου και του Στεφανοβικείου, στο σημείο που έγινε το τραγικό δυστύχημα που κόστισε τη ζωή σε τρία νέα παιδιά, ξημερώματα της περασμένης Τετάρτης. Στο σημείο που έγινε το τραγικό δυστύχημα και έχασαν τη ζωή τους ο Φίλιππος Καπανιάρης 20 χρονών, από το Ριζόμυλο και οι αδελφές Κατερίνα και Ιωάννα Κουτσιαρή 18 και 21 χρονών. 
Αποκλειστική αιτία για τα πολλά δυστυχήματα που έχουν γίνει διαχρονικά στην περιοχή είναι ο σταθμός διοδίων Μοσχοχωρίου που έχει επιβαρύνει την κίνηση στην παλαιά εθνική οδό Βόλου - Λάρισας, γεγονός που συμβαίνει και σε άλλους παρόμοιους δρόμους σε όλη την Ελλάδα με σκοπό την αποφυγή των διοδίων.
 Στην κινητοποίηση παραβρέθηκαν ο βουλευτής Μαγνησίας ου ΣΥΡΙΖΑ Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος, ο νέος δήμαρχος Ρήγα Φεραίου Δημήτρης Νασίκας, ο αντιδήμαρχος Βόλου Νίκος Μόσχος, καθώς και πλήθος κατοίκους από τα δύο χωριά, που έφταναν κοντά στους χίλιους.
Ο νέος δήμαρχος ζήτησε να απομακρυνθούν τα διόδια και όχι απλά να μειωθεί η τιμή τους και τόνισε ότι το αίτημα πρέπει να φτάσει στα αυτιά όλων και στην Αθήνα. «Δεν είμαστε πρόβατα προς σφαγή. Το δυστύχημα μόνο από τα τοπικά κανάλια προβλήθηκε, ενώ τα μεγάλα κανάλια της Αθήνας δεν είπαν το παραμικρό», ανέφερε.
Η συνταρακτική δήλωση του Δημήτρη Λουφόπουλου μας εκφράζει όλους:
1. Συντονισμό όλων των φορέων του Δήμου μας αλλά και όλων των χωριών μέχρι την Λάρισα.
2. Συμβολική 24ωρη κατάληψη των διοδίων με ελεύθερο πέρασμα όλων των οχημάτων
3. Συνεχείς και ασφυκτικές πιέσεις προς την Κυβέρνηση να καταργήσει τα Διόδια της περιοχής μας. Ας γίνει Η ΠΡΩΤΗ ΝΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΙΟΔΙΩΝ!
Πηγή: http://www.karlanews.com/

Πως δημιουργείται το δημόσιο χρέος

Θεραπεία γέλιου

Χθες μπήκα στο facebook, στη σελίδα "Ο ΤΟΙΧΟΣ ΕΙΧΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΥΣΤΕΡΙΑ". Επειδή κάποιοι μπορεί να μην τη γνωρίζουν ή να μην έχουν facebook σκέφτηκα να αναρτήσω μερικές από τις σκέψεις τους. Μπορεί να λειτουργήσει και ως θεραπεία γέλιου.

Η κρίση ρίχνει τα ενοίκια

Κάτι παραπάνω από αισθητή είναι πλέον η πτώση στις τιμές των ενοικίων.

Η οικονομική κρίση πρωτίστως αλλά και μια σειρά άλλων παραγόντων, καθιστούν την περίοδο ευνοϊκή για όποιον θέλει να νοικιάσει ή να μετακομίσει, αφού σίγουρα θα βρει σπίτι με χαμηλότερο ενοίκιο ή πολύ καλύτερο με τα ίδια χρήματα.

Ενδεικτική είναι η περίπτωση ενοικιαστή, ο οποίος πλήρωνε για διαμέρισμα 100 τετραγωνικών σε νεόδμητη πολυκατοικία στη Γλυφάδα 900 ευρώ και μετακόμισε σε διαμέρισμα αντίστοιχων προδιαγραφών με ενοίκιο 650 ευρώ.

Αντίστοιχα, περίπτωση μεζονέτας 140 τετραγωνικών στη Βούλα που ενοικιαζόταν προς 2.100 ευρώ το μήνα, τώρα νοικιάζεται προς 1.200 ευρώ. Οι μειώσεις στα ενοίκια στην Αθήνα φτάνουν κατά μέσο όρο τουλάχιστον στο 20%, ενώ στη Θεσσαλονίκη εκτιμάται ότι έχουν υπερβεί το 30%.

Την πτωτική τάση στις τιμές των ενοικίων επιβεβαιώνει μιλώντας στο newsbomb.gr, ο πρόεδρος της ΠΟΜΙΔΑ (Πανελλήνιος Ομοσπονδία Ιδιοκτητών Ακινήτων) κ. Στράτος Παραδιάς. Ο κ. Παραδιάς χαρακτηρίζει υπερβολές όσα γράφονται για μειώσεις που φτάνουν το 35%, υποστηρίζει ωστόσο ότι οι τιμές των ενοικίων πέφτουν και γι’ αυτό δεν ευθύνεται η οικονομική κρίση.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του, για την κατάσταση ευθύνονται τα φορολογικά μέτρα και η συνεχής επέκταση των εμπορικών κέντρων, τα οποία αφαιρούν τζίρο από τα μικρότερα καταστήματα. «Αυτή που πλήττεται περισσότερο είναι η επαγγελματική στέγη και ιδιαίτερα τα γραφεία» λέει στο newsbomb.gr ο κ. Παραδιάς.

Αναφορικά με την αλλαγή στις τιμές των ενοικίων, ο πρόεδρος της ΠΟΜΙΔΑ παίρνει αποστάσεις από τα νούμερα, ωστόσο δηλώνει: «Αυτό που λέμε εμείς στους ιδιοκτήτες είναι να έχουν ανοιχτά τα μάτια τους για να μη χαθεί ούτε ένας ενοικιαστής».

Υποστηρίζει επίσης ότι κατά κανόνα οι ιδιοκτήτες τα βρίσκουν με τους ενοικιαστές, καθώς τους δένει σχέση ανάγκης. Αυτοί που χαλάνε την «πιάτσα» είναι, σύμφωνα με τον κ. Παραδιά, οι ιδιοκτήτες ακινήτων που δεν μένουν στην Αθήνα, καθώς δεν αντιμετωπίζουν τόσο έντονα την κρίση και είναι πιο ανυποχώρητοι και αδιάλλακτοι στη διαπραγμάτευση των τιμών.

«Εμείς οφείλουμε όταν κάποιος μας ζητάει μείωση, καθώς δεν μπορεί να ανταπεξέλθει, να δείχνουμε κατανόηση, ώστε να διασφαλίσουμε το εισόδημά μας» καταλήγει. Ο κλάδος που ανθίσταται σθεναρά είναι αυτός των πωλήσεων ακινήτων. Παρά την κρίση στον κατασκευαστικό κλάδο, την κατακόρυφη μείωση της ζήτησης και τα χιλιάδες απούλητα σπίτια, οι κατασκευαστές δεν ρίχνουν τις τιμές.

Ειδικά στο Λεκανοπέδιο της Αττικής, οι τιμές κυμαίνονται στα ίδια επίπεδα με πέρσι, ενώ όσοι έχουν τη δυνατότητα αγοράς, στους χαλεπούς καιρούς που διανύουμε, μπορούν να πετύχουν καλύτερη τιμή μόνο κατόπιν σκληρών διαπραγματεύσεων.

Πηγή: newsbomb.gr

Το έθνος να λυπάστε !!!

 "Το έθνος να λυπάστε αν φορεί ένδυμα που δεν το ύφανε. 
Ψωμί αν τρώει, αλλά όχι απ' τη σοδειά του.

Κρασί αν πίνει, αλλά όχι από το πατητήρι του.

Το έθνος να λυπάστε που δεν υψώνει τη φωνή, παρά μονάχα στη πομπή της κηδείας.
Που δεν συμφιλιώνεται, παρά μονάχα μες στα ερείπιά του.

Που δεν επαναστατεί, παρά μονάχα σαν βρεθεί ο λαιμός του ανάμεσα στο σπαθί και την πέτρα.
Το έθνος να λυπάστε, που έχει αλεπού για πολιτικό, απατεώνα για φιλόσοφο, μπαλώματα και απομιμήσεις είναι η τέχνη του.

Το έθνος να λυπάστε, που έχει σοφούς από χρόνια βουβαμένους."

Khalil Gibran
Xαλίλ Γκιμπράν

 Μου το έστειλε φίλος και συνάδελφος.

Φιδάκι ΙΚΑ - Συγχαρητήρια πήρες σύνταξη

 

 

  

Fidaki Ika.pdf  Προβολή Λήψη